Lektury - główna
Relaks po lekturze:
Gry
Dowcipy
Obrazki
Ubieranki

TYTUŁ (1,1)
1
1 Słowo Pańskie, które się stało do Micheasza Morastyjczyka za dni Joatana, Achaza i Ezechiasza, królów judzkich, które widział przeciw Samarii i Jeruzalem.

CZĘŚC I
(l,2 - 3,12)
SĄDY BOŻE NAD IZRAELEM I JUDĄ
1. ZNISZCZENIE SAMARII I JUDY (1,2-16). Pan zstępuje ze swej świątyni, by ukarać zbrodnie Samarii i Judy (2-5). Zniszczenie Samarii (6-7). Boleść prorok:a, który widzi, jak zniszczenie obejmuje Jeruzalem (8-9) i cały lcraj (10-16).
2 Słuchajcie, narody wszystkie, i niech słucha ziemia i napełnienie jej! A niech Pan Bóg będzie przeciw wam świadkiem, Pan z kościoła swego świętego!
3 Bo oto Pan wyjdzie z miejsca swego, a zstąpi i deptać będzie po wyżynach ziemi.
4 I zniszczeją góry pod nim a doliny rozdzielą się jak wosk przed ogniem i jak wody, które spadają z góry.
5 Dla występku Jakuba wszystko to i dla grzechów domu Izraelowego. Jaka złość Jakuba ? czy nie Samaria ? A które wyżyny judzkie? czy nie Jeruzalem?
6 I położę Samarię, jak stos kamieni na polu, gdy sadzą win nice, i ściągnę kamienie jej w dolinę, i fundamenty jej odkryję;
7 a wszystkie rzeźby jej będą porąbane i wszystkie zapłaty jej będą spalone ogniem, i wszystkie bałwany jej dam na zatracenie; bo z zapłaty nierządnicy zgromadzone są i na zapłatę nierządnicy obrócą się.
8 Dlatego płakać i wyć będę, będę chodził obrany i nagi; uczynię płacz jak smoków, a żałobę jak strusiów.
9 Bo nieuleczalna jest rana jej; bo przyszła aż do judy, dotknęła się bramy ludu mego, aż do Jeruzalem.
10 - W Get nie oznajmiajcie, łzami nie płaczcie, w domu prochu prochem się posypujcie.
11 A idźcie sobie, mieszkame piękne, zelżone sromotą! Nie wyszła, która mieszka na wyjściu; płacz weźmie po was dom bliski, który sobie samemu stał. 12 Bo zaniemógł na dobro, który mieszka w gorzkościach; bo zstąpiło zło od Pana na bramę Jeruzalem.
13 Grzmot wozu zdumieniem mieszkającemu w Lachis; początkiem grzechu jest córce Syjońskiej, bo się w tobie znalazły występki Izraela.
14 Dlatego da najeźdźców na dziedzictwo Get, domy kłamstwa ku zwiedzeniu królom izraelskim.
15 Jeszcze dziedzica przywiodę tobie, która mieszkasz w Maresa, aż do Odollam przyjdzie sława Izraela.
16 Obłyś się i ostrzyż się dla synów rozkoszy twoich; rozszerz łysinę twoją jak orzeł, bo w niewolę zabrani są od ciebie.

2. PRZECIW MOŻNYM (2,1-13). Ich zdzierstwa i kara (I-5). Wymiana zdań z przeciwnikami i nowa zapowiedi kary (6-11). Obietnica wybawienia (l 2-13).
2
1 Z Biada wam, którzy myślicie rzecz niepożyteczną i czynicle zło w łożnicach waszych! Na świtaniu czynią to, bo przeciw Bogu jest ręka ich.
2 I pożądali ról, a gwałtem brali i wydzierali domy; i llciskali męża i dom jego, męża i dziedzictwo jego.
3 Przeto to mówi Pan: "Oto ja myślę przeciw rodowi temu zło, od którego nie odejmiecie szyj waszych i nie będziecie dumnie chodzić, bo czas bardzo jest zły.
4 Owego dnia podejmą o was przypowieść i będą śpiewać pieśń z wdzięcznością, mówiąc: Spustoszeniem spustoszeni jesteśmy, cząstka ludu mego odmieniona jest; jakże odejdzie ode mnie, gdyż się wraca, który pola nasze rozdzieli?"
5 Przeto nie będziesz mieć nikogo do rzucania sznurem losu w zgromadzeniu pańskim.
6 Nie powiadajcie mówiąc: "Nie będzie kapać na tych, nie pojma sromota " Mówi dom Jakuba:
7 "Czy ukrócony jest duch Pański, albo takie są myśli jego?" Czy słowa moje nie są dobre z tym, który prosto chodzi?
8 A lud mój przeciwnie jak nieprzyjaciel powstał: z wierzchu sukni braliście płaszcz, a tych, którzy chodzili po prostu, obróciliście ku bitwie.
9 Niewiasty ludu mego powyganialiście z domu rozkoszy ich, od dzieci ich odjęliście chwałę moją na wieki.
10 Wstańcie, a idźcie, bo tu nie macie odpoczynku; dla nieczystości swej skazi się zgnilizną co najgorszą.
11 Obym nie był mężem mającym ducha, lecz żebym raczej kłamstwo mówił! Będę kropił na cię winem i pijaństwem, i będzie lud tym, na którego kropią.
12 Zaprawdę zgromadzę wszystkiego ciebie, Jakubie; skupię w jedno ostatki Izraela, położę go razem jak trzodę w owczarni, jak bydło wpośród obór; będzie zgiełk od mnóstwa ludzi.
13 Albowiem wstąpi otwierający drogę przed nimi; przebiją i przejdą przez bramę, i wejdą przez nią, i przejdzie król ich przed nimi, a Pan na czele ich."

3. PRZECIW PRZEWODNIKOM LUDU (3,1-12). Niesprawiedliwość i zdzierstwa książąt bçdą ukarane (1-4). Przeciw fałszywym prowkom (5-7), którym przeciwstawia swoje prawdziwe posłannictwo (8). Dla grzechów ksiątąt Jerusalem będzie zburzone (9-12).
3
1 I rzekłem: Słuchajcie, książęta Jakubowi i wodzowie domu Izraelowego! Czy nie waszą jest rzeczą znać sąd,
2 was, którzy macie w nienawiści dobro, a miłujecie zło, którzy gwałtem zdzieracie skóry z nich i mięso ich z kości ich?
3 Którzy jedli mięso ludu mego i skórę ich łupili z nich, a kości ich połamali i porąbali jak do kotła i jak lnięso wpośród garnca.
4 Wtedy będą wołać do Pana, a nie wysłucha ich, i zakryje oblicze swe przed nimi natenczas, według tego jak złośliwie czynili w wynalazkach swoich.
5 - To mówi Pan przeciw prorokom, którzy zwodzą lud mój, którzy mając co gryźć zębami swymi i głoszą pokój, a leśli kto nie da czego w ich gębę, poświęcają nań wojnę.
6 Przeto noc wam będzie zamiast widzenia, a ciemność wam zamiast wieszczby: i zajdzie słońce na proroków, i zaćmi się dzień nad nimi.
7 I zawstydzą się, którzy oglądają widzenia, i zarumienią się wieszczkowie, a zasłonią wszyscy twarze swoje, bo nie ma odpowiedzi Bożej.
8 - A wszak że ja napełniony jestem siłą ducha Pańskiego, sądem i męstwem, żeby opowiadać Jakubowi złość jego, a Izraelowi grzech jego.
9 - Słuchajcie tego, książęta domu Jakubowego i sędzlowie domu Izraelowego, którzy się brzydzicie sądem, a wszystko, co jest prawe, wywracacie;
10 którzy budujecie Syjon krwią, a Jeruzalem nieprawoś cią!
11 Książęta jego za dary sądzili, kapłani jego za zapłatę uczyli, prorocy jego za pieniądze prorokowali, a na Panu polegali mówiąc: "Czy nie jest Pan wpośród nas? Nie przyjdzie na nas zło "
12 Przeto z powodu was Syjon jak pole zorany bedzie, a Jeruzalem jak stos kamieni będzie, a góra świątyni wyżyną lesistą.

CZĘŚC II
(4,1 - 5,14)
OBIETNICE ODBUDOWY, ZAPOWIEDZI MESJAŃSKIE
1. WYWYŻSZENIE JEROZOLIMY (4,1-13). Do Jeruzalem będą ciągnęły narody (1-2a); Pan dla nich będzie prawodawcą i królem (2b-3a); panowanie pokoju (3b-5). Nastąpi to po przywróceniu wygnańców do odnowionej, władczcj Jerozolimy (6-8). Poprzedzi bowiem obecnie oblężnie miasta i niewola babilońska (9-10). Nad triumfującymi wrogami zatriumfuje córka Syjońska (11-13).
4
1 I będzie: w ostateczne dni będzie góra domu Pańskiego przygotowa na na wierzchu gór i wyniosła nad pagórki, a popłyną do niej ludy.
2 I pośpieszą się liczne narody, a mówić będą: "Pójdźcie, wstąpmy na górę Pańską i do domu Boga Jakubowego, a nauczy nas o drogach swoich i będziemy chodzić ścieżkami jego." Bo z Syjonu wyjdzie zakon, a słowo Pańskie z Jeruzalem.
3 I będzie wymierzał sprawiedliwość między licznymi ludami, i będzie strofował narody mocne daleko; i przekują miecze swe na lemiesze, a włócznie swe na motyki; nie weźmie naród przeciw narodowi miecza ani się więcej ćwiczyć nie będą ku wojnie.
4 I będzie siedział mąż pod winnym drzewem swoim i pod figą swą, a nie będzie, kto by wystraszył; bo usta Pana zastępów przemówiły.
5 Bo wszystkie narody chodzić będą, każdy w imię boga swego, ale my chodzić będziemy w imię Pana, Boga naszego, na wieki i dalej.
6 Owego dnia, mówi Pan, zbiorę chromiącą i tę, którą wyrzuciłem, zbiorę i którą utrapiłem;
7 i uczynię chromiącą szczątkiem, a umęczoną narodem mocnym; i będzie królował nad nimi Pan na górze Syjon odtąd i aż na wieki.
8 A ty, chmurna wieżo stada córki Syjon, aż do ciebie przyjdzie, a przyjdzie władza pierwsza, królestwo córki Jeruzalem.
9 Czemuż się teraz od żalu kurczysz? Czy króla nie masz albo poradnik twój zginął, że cię zdjął ból jak rodzącą?
10 Bolej i męcz się, córko Syjońska, jak rodząca; bo teraz wyjdziesz z miasta i mieszkać będziesz w polu, i zajdziesz aż do Babilonu; tam będziesz wybawiona, tam cię odkupi Pan z ręki nieprzyjaciół twoich.
11 A teraz zebrało się przeciw tobie narodów wiele, które mówią: Niech będzie ukamienowana, a niech patrzy na Syjon oko nasze!"
12 A oni nie poznali myśli Pańskich i nie wyrozumieli zamiaru jego; bo ich zgromadził jak kłosy na boisku.
13 Wstań, a młóć, córko Syjońska! bo róg twój uczynię żelaznym, a kopyta twoje uczynię miedzianymi, i zetrzesz narody mnogie, i pobijesz Panu łupy ich i moc ich Panu wszystkiej ziemi.

2. ZWYCIĘSKI MESJASZ I JEGO LUD (5,1-14). Panujący, rodem z Betlejemu (1-3), wybawi swój lud (4-5), który zawładnie wszystkimi narodami i zgładzi swych wrogów (6-9). Bóg zniszczy wówczas wszystkie środki obrony i kultu pogańskiego, a nieposłuszne narody wytraci (10-14).
5
1 Teraz zburzona będziesz córko zbójcy! Oblężenie przygotowano przeciw nam, laską będą bić w policzek sędziego Izraela.
2 A ty, Betlejem Efrata, malutkie jesteś między tysiącami judzkimi; z ciebie mi wyjdzie, który będzie panującym w Izraelu, a wyjścia jego od początku, od dni wieczności.
3 Przeto wyda ich aż do czasu, w którym rodząca porodzi, a ostatek braci jego wróci się do synów Izraelowych.
4 I stanie, i paść będzie mocą Pańską, w wysokości imienia Pana, Boga swego, i nawrócą się; bo teraz wielkim się okaże aż do granic ziemi.
5 A ten będzie pokojem; gdy przyjdzie Asyryjczyk do ziemi naszej i gdy będzie deptać po domach naszych, wzbudzimy przeciw niemu siedmiu pasterzów i ośmiu celniejszych ludzi.
6 I będą paść ziemię Assur mieczem i ziemię Nemroda włóczniami jej; i wyzwoli od Assura, gdy wejdzie do ziemi naszej i gdy deptać będzie po granicach naszych.
7 I będzie ostatek Jakuba wpośród wielu narod6w jak rosa od Pana, i jak krople na zielu, które nie czeka na męża ani nie oczekuje synów człowieczych.
8 I będą ostatki Jakuba między narodami, wpośród narodów wielu, jak lew między zwierzętami leśnymi i jak szczenię lwie między trzodami owiec; które gdy przejdzie i przygniecie i porwie, nie ma, kto by wydarł,
9 Podniesie się ręka twoja na przeciwników twoich, a wszyscy nieprzyjaciele twoi wyginą.
10 I będzie owego dnia, mówi Pan, zabiorę konie twoje spośród ciebie i zatracę wozy twoje.
11 I wytracę miasta ziemi twej, i wywrócę wszystkie zamki twoje; i odejmę czary z ręki twojej, i wieszczb nie będzie w tobie
12 I uczynię, że zaginą rzeźby twoje i słupy twoje spośród ciebie, i nie będziesz się więcej kłaniać dziełom rąk twoich.
13 I wykorzenię gaje twoje spośród ciebie, i zburzę miasta twoje.
14 I uczynię w zapalczywości i w zagniewaniu pomstę nad wszystkimi narodami, które nie słuchały.

CZĘŚC III
(6,1 - 7,20)
DROGA DO ZBAWIENIA
1. SPÓR PANA Z IZRAELEM (6,1-16). Bóg: "Ludu mój, cóżem ci uczynił?" (1-5). Lud pyta, czy ofiarami zdoła przebłagać Pana (6-7). Prorok: Bóg żąda czynów dobrych (8). Bóg natomiast stwierdza, że tych czynów brak (9-12) i dlatego ukarze Izraela (13-16).
6
1 Słuchajcie, co Pan mówi: "Wstań, wytocz sprawę przeciw górom, a niech słuchają pagórki głosu twego.
2 Niech słuchają góry sądu Pańskiego i mocne fundamenty ziemi; bo sąd Pana z ludem jego, i z Izraelem rozsądzi się.
3 Ludu mój, cóżem ci uczynił albo w czymem ci się uprzykrzył?
4 Odpowiedz mi! Iż cię wywiodłem z ziemi Egipskiej i z domu niewolników wybawiłem cię, i posłałem przed obliczem twoim Mojżesza i Aarona i Marię ?
5 Ludu mój, wspomnij, proszę, co myślał Balak, król Moabu i co mu odpowiedział Balaam, syn Beora, od Setim aż do Galgala, żebyś poznał sprawiedliwości Pańskie "
6 "Cóż godnego ofiaruję Panu? pokłonię się Bogu wysokiemu? Czy mu ofiaruję całopalenia i cielce roczne?
7 Czy Pan może być ubłagany tysiącami baranów albo wielu tysiącami kozłów tłustych ? Czy dam pierworodnego mego za złość moją, owoc żywota mego za grzech duszy mojej ?"
8 Pokażę tobie, człowiecze, co jest dobre i czego Pan chce od ciebie: Zaiste, żebyś czynił sąd, a miłował miłosierdzie i z pilnośáą chodził z Bogiem twoim.
9 Głos Pański do miasta woła a zbawienie będzie bojącym się imienia twego: "Słuchajcie pokolenia! a któż to pochwalił?
10 Jeszcze jest ogień w domu bezbożnego: skarby nieprawości i miara mniejsza, gniewu pełna.
11 Czy usprawiedliwię szale niegodziwe, a w mieszku ciężarki fałszywe?
12 Przez nie bogacze jego napełnili się nieprawością, a mieszkający w nim mówili kłamstwo i język ich zdradliwy w ich ustach.
13 A tak i ja począłem cię karać zatraceniem dla grzechów twoich.
14 Ty będziesz jeść, a nie najesz się, uniżenie twoje wpośród ciebie; i pochwycisz, a nie zachowasz, a których zachowasz, dam pod miecz.
15 Ty siać będziesz, a żąć nie będziesz, ty będziesz tłoczyć oliwę, a oliwą się namaszczać nie będziesz, i moszcz, a nie będziesz pić wina.
16 I przestrzegałeś przykazania Amriego i każdego uczynku domu Achabowego, i chodziłeś po ich woli, żebym cię dał na zatracenie, a mieszkających w nim na pośmiewisko, i hańbę ludu mego znosić będziecie."

2. ŻAL I ZBAWIENIE (7,1-20). Lud uosobiony wyznaje swe grzechy (1-6), pokłada jednak nadzieję w Bogu i jest pewny, że z upadku powstanie (7-10). Obiemica odbudowy i zgromadzenia rozproszonych (11-13).Modlitwa o przywrócenie łaski Bożej (14-20).
7
1 Biada mnie, żem się stał, jak ten, który zbiera w jesieni grona po winobraniu! Nie ma grona do zjedzenia, wczesnych fig pożądała dusza moja.
2 Zginął święty z ziemi, i prawego nie ma między ludźmi; wszyscy na krew czyhają, mąż brata swego na śmierć łowi.
3 Zło rąk swoich nazywają dobrem, książę żąda, sędzia zapłatą jest pochłonięty, a wielki mówił żądze duszy swojej, i zamieszali ją.
4 Kto najlepszy między nimi jest, jak oset, a kto prawy, jak cierniez płotu. Dzień wypatrywania twego, nawiedzenie twoje przyszło; teraz będzie spustoszenie ich. 5 Nie wierzcie przyjacielowi i nie ufajcie książęciu; przed tą, która sypia na łonie twoim, strzeż zamków ust twoich.
6 Bo syn urąga ojcu, a córka powstaje na matkę swą, synowa na świekrę swoją, a nieprzyjaciółmi człowieka są domownicy jego.
7 A ja na Pana patrzeć będę, oczekiwać będę Boga, zbawiciela mego; wysłucha mię Bóg mój.
8 Nie wesel się, nieprzyjaciółko moja, nade mną, że upadłem - powstanę; gdy usiądę w ciemnościach, Pan jest światłością moją.
9 Gniew Pański poniosę, bo zgrzeszyłem jemu, aż osądzi sprawę moją i uczyni sąd mój; wywiedzie mię na światło, ujrzę sprawiedliwość jego.
10 I patrzeć będzie nieprzyjaciółka moja, i okryje się wstydem ta, która mówi do mnie: "Gdzie jest Pan, Bóg twój?" Oczy moje będą patrzeć na nią, teraz będzie na podeptanie jak błoto na ulicy.
11 Dzień, aby były budowane płoty twoje, w ów dzień oddalone będzie prawo. 12 Dnia owego i aż do ciebie przyjdzie z Assuru, i aż do miast obronnych, a od miast obronnych, aż do rzeki, i od morza do morza, i od góry do góry.
13 A ziemia będzie na spustoszenie dla mieszkańców swoich i dla owocu myśli ich.
14 Paś lud twój laską twoją, trzodę dziedzictwa twego, mieszkających samotnie w lesie, wpośród Karmelu; będą paszeni na Basanie i Galaadzie wedle dni dawnych.
15 "Wedle dni wyjścia twego z ziemi Egipskiej ukażę mu dziwy."
16 Ujrzą narody i zawstydzą się nad wszystką mocą swą, położą rękę na usta, uszy ich głuche będą.
17 Będą lizać proch jak węże, jak płazy ziemi będą przestraszeni w domu swoim; przed Panem, Bogiem naszym drżeć będą i ciebie bać się będą.
18 Któryż Bóg podobny tobie, który oddalasz nieprawość i przebaczasz grzech ostatków dziedzictwa swego? Nie rozpuści więcej zapalczywości swojej, bo pragnącym miłosierdzia jest.
19 Wróci się i zlituje się nad nami; złoży nieprawości nasze i wrzuci w morze wszystkie grzechy nasze.
20 Dasz prawdę Jakubowi, miłosierdzie Abrahamowi, co przysiągłeś ojcom naszym od dni starodawnych.